എൻ്റെ മയക്കത്തിൽ എൻ്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ
എന്നും നിന്നിളം പാൽ പുഞ്ചിരി ചുണ്ടുകൾ.
ഞാനുണരുമ്പോഴൊക്കെയും എൻ ഹൃദയ
വാതിലിൽ തേടുന്നു നീ അമ്മിഞ്ഞപാലിനായി.
കണ്ണാ ... നീ മാധുര്യം നുണയുമ്പോഴൊക്കെയും
ഈ അമ്മ തൻ മാതൃത്വം ഒഴുക്കുന്നു പാലാഴി
പോൽ എൻ നെഞ്ചിലാകവേ.
കൈകളിലേന്തി നിന്നെ മാറോടണയ്ക്കുമ്പോൾ
സ്ഫുരിക്കുന്നു എന്നിൽ നിൻ സ്നേഹാമൃതം.
നിൻ കുഞ്ഞു വിരലുകളാലുള്ള സ്പർശന
മാത്രയിൽ മീട്ടുന്നു എന്നുള്ളം എന്നുമൊരു
പൊൻവീണ പോൽ.
നിൻ മുഖമൊന്നു വാടിയാൽ എൻ നെഞ്ചം പിടയും,
മിഴികൾ നനയും ഉള്ളൊന്നു നോവും അതും, പേറ്റുനോവിനുമപ്പുറം.
പാൽമണം പൊഴിക്കുന്ന നിൻ മേനിയിലാകവേ
പകർന്നിടാം അമ്മതൻ ചൂട്, വളരുക ഉണ്ണി
നീ എൻ പൊന്നോമനയായ്.
- അമ്മ.
